Gonca Arşiv

Şehir ve Çocuk ve Saat
Mevlana İdris Zengin

Ocak 2005
Bir çocuk vardı. Bir şehir vardı. Bir saat vardı. Çocuk şehirdeydi. Saat çocuğun kolundaydı. Kimi anlarda şehir çocuğun canını sıkardı. Çocuk da böyle anlarda şehri bırakır ve saatiyle oynardı. O gün de öyle olmuştu. Şehir, çocuğun canını sıkmış, çocuk da saatiyle oynamaya başlamıştı. Saat on ikiyi gösteriyordu. Çocuk, saatin kolunu çevirdi. Saat artık on ikiyi değil, yirmi on beşi gösteriyordu. Ama yalnızca saat değil, hayat da yirmi on beşi gösteriyordu. Şehirde hava hızla kararmış, dükkânlar kapatılmış, insanların çoğu evlerine çekilmiş, evlerin ve sokakların lâmbaları yanmıştı. Çocuk saatine baktı ve ilk defa ürperdi. Saatin kolunu yeniden çevirdi. Saat yirmi dördü gösteriyordu. Ve şimdi şehir koyu bir karanlığa gömülmüştü. Bekçiler dışında herkes uyuyordu. Çıt yoktu. Çocuk yeniden saatine baktı ve ikinci kez ürperdi. \"Acaba?\" dedi. Sonra saatin kolunu yeniden çevirdi. Saat sekizi gösteriyordu. Şehir hızla aydınlandı. İnsanlar telâşla yataklarından fırlayıp işlerine yetişmek için elbiselerini giydiler.
Ama daha iki dakika geçmeden çocuk saatle yine oynadı ve saat yirmi bir kırk oldu. İşlerine yetişmek için aceleyle yollara düşen insanlar havanın karardığını görünce evlerine geri dönüp yatmak için pijamalarını giydiler. Çocuk saatle yine oynadı. İnsanlar kahvaltılarını yaptılar. Kravatlarını takarken çocuk saatle yine oynadı. İnsanlar yeniden pijamalarını giyip yataklarına girdiler. Ve çocuk saatiyle yine oynadı. Hızla yeniden sabah, yeniden gece, yeniden ikindi, yeniden öğle, yeniden akşam oldu. Şehirde zaman karmakarışık olmuştu, insanlar olanlardan hiçbir şey anlamıyordu. Şehir ahalisi şaşkın balıklar gibiydi. Sorunu anlamadıklarından çözümü bilmiyorlardı. Çocuk bu oyunu çok sevmişti. Saatinin kolunu durmadan ileri-geri çeviriyor ve şehrin şaşkınlığını seyrediyordu. Ama ansızın... Ansızın saat elinden düştü ve paramparça oldu. Saat kırılmıştı. O anda şehirde müthiş bir kargaşa yaşandı. Sanki yerle gök yer değiştirdi. Gökte ay ve güneş çarpıştı. Aî sesleri duyuldu. Gece ile gündüz birbirine girdi. Sonra zaman kendiliğinden normale döndü. Her şey düzeldi. Bir çocuk vardı. Bir şehir vardı. Ama artık saat yoktu. Çocuk şehirdeydi. Ve artık canı sıkıldığında ne yapacağını bilmiyordu.

MEVLÂNA İDRİS ZENGİN
1966 yılında K. Maraş /Andırın\'da doğdu. Çocuklar için yazdığı kimi masal ve öyküler TV, radyo ve muhtelif gazetelerde yayınlandı. Kuş Renkli Çocukluğum adlı şiir kitabı ile 1987\'de Gökyüzü Yayınları Çocuk Edebiyatı Ödülünü, Korku Dükkânı isimli kitabı ile de 1998\'de Türkiye Yazarlar Birliği Çocuk Edebiyatı Ödülünü aldı. Eserleri: Kuş Renkli Çocukluğum, Çınçınlı Masal Sokağı, Kirpiler Şapka Giymez, Hayâl Dükkânı, Tehlikeli Bir Kipat, Ütüsüz Ayakkabılar, Dondurmalı Matematik, İyi Geceler Bayım, Korku Dükkânı…